Na balkonie u Niny

Witajcie ponownie! :) Czy Wam również te dni miesiąca tak szybko przemijają w kalendarzu? Nim się zdążyłam obejrzeć, już mamy koniec lutego. No i właściwie co z tym lutym? Hmm, udało nam się polecieć na parę dni do Polski i odebrać dowód dla małego - teraz może iść na legalu kupić sobie chrupki 😎 Przy okazji uzupełniłam kosmetyczkę o parę fajnych artykułów i zamierzam podzielić się własną opinią na ich temat. Co jakiś czas ( wyłącznie, gdy będą temu ku powody ), będę robiła ulubieńców miesiąca. Aczkolwiek nie będą to tylko kosmetyki. Będzie to czasami również zapewne jakiś film, który chwycił mnie za serce i wrażliwą duszę :D I też oczywiście książka czy fajna edukacyjna zabawka/książka dla dziecka. Za dużo rozpisywać się nie będę i zapraszam Was do prezentacji ulubieńców :) Jak sama nazwa wskazuje, mamy do czynienia z olejkiem różanym. Zapach jest bardzo delikatny, aczkolwiek wystarczająco wyczuwalny i naprawdę przyjemny. Mimo, że od razu po nałożeniu wydaje się być mega tłu...

Heeej Wam! Jako, że za oknem zaczyna witać Nas piękna wiosna i witaminka D dociera do mózgownicy, za czym idzie jej sprawniejsze funkcjonowanie - czas na kolejne moje myśli, spostrzeżenia i doświadczenie. Co prawda niewielkie, zważywszy na to, że Nikodem ma dopiero 1,5 roku - no ale zawsze jakiegoś doświadczenia przez ten okres jesteśmy w stanie liznąć. Dziś napiszę Wam co myślę JA, na temat macierzyństwa. Takie plusy i "minusy". Zaraz moje fanki zapewne się rzucą do szyi, że jak mogę pisać o minusach macierzyństwa?! Wyrodna matka! AFEEEE!! - Whatever.  Do rzeczy! Moja przygoda zaczęła się akurat, w mało słoneczny dzień i dość wcześnie. Bodajże o godzinie 6:30 musiałam wstawić się do szpitala z racji, że miałam zaplanowane cesarskie cięcie ( na życzenie - co by kontrowersji było mało hłe hłe - ale o tym też może kiedyś napiszę ). Ale kompletnie Mi to nie przeszkadzało, ponieważ miałam świadomość tego, że za parę godzin, ujrzę największy Nasz cud. Dziecko jest dla Mni...

Wszyscy mają formę! - Mam i Ja! A tak serio - no to wcale nie mam. Ale o tym dzisiejszy post. Nie, nie.. nie martwcie się. Nie będzie tu kolejnej przemiany z szarej gąsienicy w pięknego kolorowego motyla, przy której będziecie musieli towarzyszyć. Oczywiście, żeby Mnie też nikt źle nie zrozumiał. Nie mam nic do przemian i ludzi, którzy chcą i regularnie to pokazują. To w końcu wielka dawka motywacji. Jak napisałam już w poprzednim poście - to taki trochę mój pamiętnik, a z racji, że ogarnięcie się po ciąży ( która była 1,5 roku temu haha ) jest moim priorytetem - to ma zostać tu ślad tej zawziętej walki. A! I żeby było jasne - absolutnie nie chcę zwalać winy na ciążę, za te nadprogramowe kilogramy - po prostu pofolgowałam sobie trochę, no bo kto zabroni matce w ciąży jeść?! Trzeba za dwóch, co by dziecko w brzuszku się nie zagłodziło :D Oczywiście zdjęć mojej sylwetki, pomiarów czy wagi, tu nie znajdziecie - bo na co to komu :D Gąsienice każdy z Was widział :D Ale może co jakiś czas...

Cześć kochani! Zaczynam nową przygodę, mam nadzieję, że będziecie Mi tutaj towarzyszyć i będziemy razem korzystać z tego co będzie tutaj powstawało. Wiele razy zbierałam się do tego, aby założyć bloga i trochę do Was popisać. Aczkolwiek zawsze się blokowałam, tłumacząc sobie, że zapewne nikogo to nie będzie interesowało. Natomiast po głębszych rozmyśleniach, stwierdziłam, że przecież to mój cel, moje zadanie – by jednak, mimo wszystko, każdy znalazł coś dla siebie albo przynajmniej z czystej ciekawości tu wpadł i ostatecznie został już na dłużej  Jestem 25’letnią mamą Nikodema – więc może się zdarzyć, że coś „dzieciowego” się tutaj znajdzie, z racji tego, że zajmuje to teraz prawie całe moje życie. Hmm, po dłuższym namyślę stwierdzam, że to w sumie powód dla którego ruszam z tą przygodą. Mały ma w nosie moje rozkminy, a ściany nie bardzo chcą współpracować i pogadać – więc zaatakuje Was    Tak naprawdę, będzie tu trochę o wszystkim. O Mnie, o moich przemyśleniach, d...